Met ingang van 1 januari a.s. wordt de Wet Arbeidsmarkt in Balans ingevoerd. Die wet voegt de i-grond toe aan de ontslaggronden als bedoeld in art. 7:669 lid 3 BW. De i-grond luidt “een combinatie van omstandigheden genoemd in twee of meer van de gronden bedoeld in de onderdelen c tot en met h, die zodanig is dat van de werkgever in redelijkheid niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren”. Wanneer de kantonrechter de arbeidsovereenkomst ontbindt op de i-grond kan de rechter op grond van het nieuwe art. 7:671b lid 8 BW een additionele vergoeding toekennen van maximaal 50% van de transitievergoeding. Volgens de MvT wordt de hoogte van de vergoeding gerelateerd aan de mate van het onvervuld zijn van de bij de cumulatie gebruikte overige gronden. Voor mij is nog niet onmiddellijk hoe je als rechter dat criterium in concrete gevallen moet toepassen. Ook is voor mij nog niet zonder meer duidelijk of de i-grond zal leiden tot meer ontbindingen van de arbeidsovereenkomst in vergelijking met de hudige situatie. Immers, ik heb de indruk dat het aantal afwijzingen van ontbindingsverzoeken in de loop der jaren na de invoering van de Wwz per 1 juli 2015 is afgenomen en dat daartegenover de toegewezen billijke vergoedingen zijn toegenomen, waarbij geldt dat de verstoring van de verstandhouding, de g-grond, dan de basis is voor de ontbinding.

Spreker

Wim Wetzels
kantonrechter/senior rechter A Rechtbank Rotterdam

Rechtsgebied

Arbeidsrecht

Project

Stadion Feijenoord

Vindplaats

AvdR-Legalflix:300/11